Walden-pond

Havenpraat 

 

De pakjesboot 12 had een dominante plek ingenomen op mij favo stek. Dat was dan jammer voor mij. Maar zeker niet voor de tientallen, zo niet meer, honderden kinderen. Die er werden verwelkomd door Sint en (git)zwarte Pieten. Luid zingend en zichtbaar opgewonden werden ze door een juf of ouders naar de stoomboot gedirigeerd waar ze, á raison van €10.00 een meet & greet hadden met deze Spaanse seizoenarbeiders. Met een chocoladeletter en rode wangetjes keerden ze wat later weer.

Ik moest mijn nimfjes elders laten zakken dus. Zo kwam ik in de buurt van een aardige vaste stok visser die genereus zijn goed vangende stek deelde. En niet onverdienstelijk. Het wemelde er van de grote voorns die zowel zijn maiskorreltje waardeerde als mijn nimfjes. Prettig dus. Nadeel was dat het een nogal druk door locals bezochte plek bleek. Zij kwamen te pas en te onpas informeren over de vangsten, adviezen geven of gewoonweg gezellig kletsen over van alles en nog wat. Het was er dan ook prima weer voor. 

 

Zo kwam er op enig moment ook een beroepsvisser op de proppen. Een uitstervend soort naar ik meen. Maar deze man vist nog echt. Op paling, snoekbaars enz. En hij wist, ongevraagd, veel te vertellen over de stand van zaken. Zo ben ik bijgepraat dat er in het Eemmeer 5 jaar lang niet gevist mag worden op voorn (!). Brasem daarentegen weer wel. Dan praat je over tonnen vis. Sommige brasems worden nu voorzien van een zendertje trouwens. Dat het bij Marken dicht ligt van de snoekbaars omdat de randmeren steeds helderder worden, dat de krabvissers langs de dijk tonnen aal moeten terug zetten (op weg naar de Sarragossazee) die ze eerder als ‘bijvangst’  gewoon mee mochten nemen. Dat die verdomde Hardewijkers de toenemende IJsselmeerpaling weg vangen voordat het seizoen 1 december dat toelaat. Dat de Urkers schoften zijn en hun eigen gang maar gaan ten koste van de branche, dat Oostblokkers in Nederland smullen van roofblei en ze dus waarde hebben. Dat er zo nu en dan een zalm in het net zit. Dat kweekvis uit Azië een vloek is maar dat ze die ook in Spakenburg eten. Dat kibbeling van pollak prima gaat, dat zeewolf met gemak een blikje cola kapot bijt enz. enz, enz. 

 

Ondertussen ving ik de ene na de andere dikke blankvoorn. Schitterende vissen met zo'n mooie blauwe glans. De kindertjes hadden de pakjesboot 12 al verlaten toen de avond viel en de straatverlichting aan ging. De voorns hielden plots op met bijten. Het werd donker. Een rilling liep over mijn, toch door diverse laagjes beschermde, ruggenvel. Wat een heerlijke dag was dit weer. Vliegvissen in Nederland is zoveel meer dan alleen het vangen van een visje. 

 

erikdenoorman 

 

Pril Havengeluk 

 

Wat is er, als vliegvisser, in deze tijd nou leuker dan het vangen van razend sterke blankvoorns in een pittoreske Randmeerhaven? Dat is iets waar een doorgewinterde vliegvisser wel antwoord op weet. Het kent momenten dat het niet stuk kan gaan en momenten dat niets lijkt te werken. En alles wat daar tussenin zit. Maar als je nog maar een half jaartje de vliegenlat hanteert is het toch een best wel grote stap. Er komt nogal wat voor kijken. Wat is de hengelkeuze? Hoe te werpen tussen aan de ene kant de boten en aan de andere kant obstakels en passanten? Hoe diep? Welke leader? Welke nimf en hoe groot? enz. Enz. 

 

De persoon die ik vandaag min of meer op sleeptouw heb genomen, Robbert R. durfde het aan om zijn prille skills schaamteloos te offeren aan de haven. Tot mijn grote vreugde zag ik dat de inhoud van zijn vliegendoosje alvast zeer hoopgevend was. De vastberadenheid om er nu ook maar eens voorn te gaan vangen liet hem open staan voor enkele welgemeende en eenvoudige tips en adviezen. Zoals de keuze van onderlijn en beetverklikker. De rest, zoals het werpen met een #3 pakte hij supersnel op. Altijd leuk om te zien!

 

 

In zijn vliegendoos zaten zelfs variaties op de nimf van Walter R. die ik gisteren nog op facebook zette! En het bewijs dat deze nimf vangt werd wederom onderstreept.

Dan hoop je alleen nog maar dat zo'n iemand ook zijn vis mag vangen. En als je zelf de eerste voorn en wat later een mooie baars weet te haken ga je dat alleen nog maar meer hopen. De omstandigheden echter waren niet echt gunstig. Het weer was koud en helder maar aangenaam als je goed gekleed was. In het water was echter niet veel leven waar te nemen. Maar toch gebeurde het dat ik op enig moment mijn naam hoorde roepen. Robbert stond met een kromme hengel en had het gevoel iets anders dan een voorn gehaakt te hebben. Maar toch bleek het een voorn te zijn die zijn zelf gemaakte nimfje had gegrepen. Alle stukjes van de puzzel vielen in zo toch nog mooi elkaar. Ja, zó sterk zijn ze nou in het echt he! 

 

erikdenoorman 

Winde, the afterparty 

 

De windes zijn afgepaaid. Al probeert een enkele nakomer nog wel de paaigronden te bereiken. Zo heel nu en dan probeert er nog eentje de stuw te slechten. Maar die is dan mooi te laat voor de jaarlijkse orgie. De vele vliegvissers zijn nu verdwenen. Blijkbaar denken ze dat het vangen van windes nu voorbij is. Wel, ik zal voor één keer een geheim verklappen. Dat is niet zo! 

De afgepaaide windes, die allemaal dus stroomopwaarts zijn getrokken verdwijnen niet zomaar ineens. Ze houden zich op aan de bovenkant (stroomopwaarts) van de stuwen. Dus net er achter! En niet, zoals vorige week nog het geval ervoor. Daar liggen ze massaal op krachten te komen van hun paaiavontuur. En ze hebben best trek in wat te eten. In elk geval zwemmen ze nu hoger in het water en bij heel mooi weer zelfs net onder het wateroppervlak. 

 

 

Deze twee exemplaren kwamen, 2e week april, vanaf de andere kant van de stuw vandaan. Er daar liggen er momenteel nog flink wat meer windes!

 

De verzwaarde nimfen kun je nu, of je moet brasems willen vangen, thuis laten. Nee nu is het tijd voor forse natte vliegen. Op afstand mijn favoriete exemplaar is nu al tientallen jaren de natte Patrick. Vernoemd naar Patrick Bol die destijds in Amersfoort woonde en me in Leusden liet zien hoe succesvol deze visserij en deze natte vlieg was. Ik heb het al eens eerder over deze vlieg gehad en het is leuk 'm nu zo nu en dan op het internet te zien verschijnen. In al z'n eenvoud een super vanger!

Je kunt de natte Patrick, en andere grotere natte vliegen, op twee manieren vissen. Aan een standaardleader 5x bijvoorbeeld. In dat geval zal de licht verzwaarde vlieg niet dieper komen dan 40-50 cm. En als je gaat strippen beduidend ondieper. Prima als de vis echt hoog in het water aast. De andere methode is met een (al dan niet snel) zinkende polyleader. Nu kun je de diepte, al naar gelang je e.e.a. laat afzinken, wat beter beïnvloeden en kan je met gemak een meter diep komen. Let wel, het betreft hier stromend water. Op jouw water gewoon even kijken hoe hard zo'n leader moet zinken voor het gewenste effect.  

Een natte vlieg kun je met de stroom laten meevoeren zonder er zelf actie aan te geven. Aan het einde van de drift kun je 'm dan binnen strippen. Ook kun je kort na het inwerpen al beginnen met strippen. Wat het beste is hangt van de omstandigheden af en hoe fanatiek de vis is. Voor mij is bewezen dat hoe warmer het wordt, des te actiever de vis aast en des te sneller ik binnen strip. 

Kortom. De volhouder weet nú hoe er toch nog steeds winde te verschalken is. Deze visserij kan soms nog wel twee-drie weken aanhouden. Daarna trekken de vissen, op de standvis na dan, weer terug naar waar de vandaan kwamen. Tijd voor de afterparty visserij dus! Uiteraard laat ik je even zien hoe zo'n natte Patrick te binden is. Want dat had ik nog niet eerder gedaan op mijn na de hack opnieuw gestarte website.

 

 

Zet op een dikstelige haak 6 of 8 een dunnen looddraad verzwaring. Van twee punten van een zwarte hackleveer maak je vervolgens een staart.

 

 

Maak van zwarte floss of dubbing een lijfje en bind daarna een zwarte hacklveer met lange fibers op net achter het haakoog. Wikkel deze 6-7 slagen om de haaksteel.

Als laatste breng je de fibers schuin naar achteren en fixeer je die met de binddraad. nu kun je afbinden en het kopje even netjes aflakken. Ja, dat is nou alles!

 

erikdenoorman 

Karper op de vlieghengel 

 

Of het nu echt vliegvissen is? Nee. Laat daar nu niet direct discussie over ontstaan. Dat is het niet. Het is wel het gebruik maken van een vlieghengel om er karper mee te belagen. Een purist zal er voor op de grond spugen. Ik niet. Al ben ik er beslist geen specialist in. Deze visserij doe je bijvoorbeeld met een carp-ball als 'aas'. En die kun je van verschillende materialen maken. Zo is er een soort van chenille, eggstreme heet het, dat je gewoonweg om een stevige haak moet wikkelen.  Dat heb ik eerder al eens wat laten zien. Vandaag waren het carp-balls van hertenhaar. Imitaties van....hondenbrokken. Het is niet anders. Die brokken vinden veel karpers namelijk onweerstaanbaar. Door er wat in het water te werpen of schieten kun je ze er zichtbaar mee aan het azen krijgen. Ze drijven namelijk.

 

 

Hondenbrokken. Ik haal een baal van 5 kilo bij de Jumbo voor iets meer dan 4 euro. En of mijn carp-ball en nu echt op lijkt? Neuh….. Maar van onder af gezien wel hoor.

 

Daarna is het zaak jouw balletje er tussen te werpen. Inmiddels doe ik het andersom trouwens. Eerst werp ik mijn balletje te water en daarna de brokken. Ik heb het idee dat het de karpers minder argwanend maakt. Als alles in positie is begint het bloedstollende afwachten. Soms zie je ze heel selectief de echte brokken rondom je hertenharen balletje weg vreten. Een andere keer duiken ze er bijkans op als het balletje het water raakt. En alles wat er tussenin zit. Niet zelden nemen ze jouw balletje helemaal voor in de bek. Als ware het dat ze kijken/proeven of het allemaal wel koosjer is. Aanslaan heeft dan zelden zin. 

 

 

Met wat tintjes hertenhaar een toefje antron en een venijnig scherp schaartje kun je ook zo'n ball maken. Hou wel een stofzuiger bij de hand !

 

Mijn balletjes (nee geen erotiek)  zijn imitaties van de balletjes die Ik zag bij Marc Z. Die vist met die van Fulling Mills en zijn voorzien van een goed zichtbaar fluorkuifje. Het maken van dergelijke dingen kost wat tijd, knipwerk en levert een hoop bende op. Maar na paar keer oefenen lukt het jou ook vast ze als een bolletje te knippen. Hoe scherper je schaartje, des te fijner dat gaat. 

 

 

Het drillen van een forse karper is niet vergelijkbaar met welke andere zoetwatervis van dit formaat in Nederland. Echt een heel spannende bezigheid!

 

Altijd fijn als er iemand is die er even wat foto's van wil maken.

 

Vanmorgen toog ik naar een karperwater hier niet ver vandaan. Het was drukkend warm. Er was geen vis te zien maar nu het op diverse plekken wat brokjes in het water te hebben geschoten begonnen ze zicht toch te vertonen. Er stond wat wind waardoor de brokken van mij af dreven. Ik wierp mijn hertenharen gedrochtje ongeveer 20 meter uit de kant in het water en strooide wat brokjes er voor. De hele handel zou zo'n meter of tien verder gedreven zijn toen ik een woeste aanbeet voor de volle 100% miste. Maar een uur later was het wel raak. Genoeg herrie in het water om mijn, 50 meter verderop, in camouflagetent kamperende buurman wakker te schudden. Hij bood aan er wat foto's van te maken. Top ! Niet alle karpervissers onder één kam scheren dus a.u.b. . Na een hevige dril kon uiteindelijk de vis geland worden. Ik denk mijn grootste tot dusverre. Minimaal 25 pond en rond de 90 cm.. 

 

Tja, dit is dan mijn minimalistische uitrusting. Geen strechers, tenten, piepers en dergelijke. Gewoon heerlijk struinen langs het water.

 

Al met al uitdagende visserij waarbij je de vlieghengel prima kunt inzetten. Vergeleken met de gemiddelde uitrusting van een ‘echte’ karpervisser ben je ruim in het voordeel. Een stevige #7 of #8 hengel met bijpassende drijvende WF lijn, een reel met goede slip en een groot net zijn onontbeerlijk. Die ball bevestig ik trouwens gewoon aan twee meter 25/00 fluorocarbon. Verder, in mijn geval, een buideltasje met wat brokken, een doosje balletjes, een cameraatje  en wat klein spul. eventueel wat proviand en je kunt aan de bak. Vast ook bij jou in de buurt! 

 

erikdenoorman 

Het kan raar gaan 

 

 

Vanmorgen was ik, zoals gebruikelijk in deze tijd van het jaar, van plan de windes weer eens met een bezoekje te vereren. En omdat het lijkt dat ze de red tags een beetje zat zijn had ik wat anders voor ze gebonden. Van Remon S. had ik namelijk wat roze eggstreme toegezonden gekregen. Om eens te proberen. Dat is mooi pluizig spul dat zich makkelijk om een haaksteel laat binden. Om het langzaam te laten afzinken voegje ik op de haak 8 slechts een zilverkleurig kraaltje toe. Simpel maar doeltreffend leek me.

 

De winde wilde niet erg. In de morgen had ik vergeefs staan zwiepen met Marco H. Hij wist toen zijn PR winde te verschalken. Een dijk van een winde! Ik had nog e.e.a. te doen maar kon in de middag toch nog even terug naar het water. de lucht was intussen blauw en ondanks de 12 graden voelde het niet onaangenaam aan.  Het werd wederom moeizaam. Toch wist ik er gelukkig ook nog eentje verschalken. Wat verderop, op een plek waar ik normaliter nooit vis, wierp ik een uurtje later mijn bindsel tegen wat drijfvuil aan. Ik was tegelijkertijd wat onhandig aan het schutteren met mijn camera. Die liet ik, na wat onhandig gehannes, ruggelings in mijn vistas vallen. Kennelijk had ik de ontspanknop ingedrukt. De camera stond nog op self-timer en maakte, op het moment dat mijn beetverklikker onder schoot, een foto. Normaliter zou dat een vage foto zijn geweest maar deze was toevallig ook nog eens scherp en laat mijn tronie zien op het moment van haken. Tongetje half uit de klep en de blik op avontuur. De door niemand gemaakte foto legde het moment zo herkenbaar als maar wat vast. Ik denk dat iedere vliegvisser dat herkennen kan. Een unieke plaat! 

 

 

Pas na verloop van tijd kwam er iets boven. Het bolletje zat nog maar net goed gehaakt...…

Een puntgave schubkarper

 

Dat zich daarna iets groots in beweging zette staat niet op de foto. Maar wat een dril volgde er!  Mijn lijn, en later de backing, vloog er meermalen uit en een vis verplaatste zich van het ene eind van het kanaal naar het andere. Het duurde echt minuten voordat ik voor het eerst zag dat het een flinke schubkarper betrof. Gelukkig kwam een andere vliegvisser mij helpen met landen. Altijd fijn. De vis had het kleine roze dingetje netjes voor in de bek en kon, na het nemen van wat foto's, netjes weer terug. Het kan raar gaan met winde vissen. Heel raar! Zo ving ik op nimfen in deze specifieke periode al eens een metersnoek, enkele mooie snoekbaarzen, een reuze roofblei en dikke baarzen. Maar wat een fantastisch (bij)vangst mocht ik vandaag bij tekenen! 

  

erikdenoorman