Walden-pond

Een gesneuveld PR

 

Toen ik vanmorgen naar één van mijn favo snoekstekken hier in de polder toog was mijn ambitie bepaald niet om PR te verbeteren. Dat kwam niet eens bij me op zelfs. Het ging me er vooral om twee gelijkgestemden te ontmoeten en te hopen dat we alle drie een snoek zouden kunnen pakken. En de omstandigheden waren veelbelovend. Het water was helder genoeg, het was net niet te koud en er was een beetje wind uit de goede hoek. Nou, wat wil je nog meer!

Ik ontmoette er allereerst Bobby ( Robert) die er al vast wat aan het werpen was. Hij is beginnend vliegvisser met een talent dat hij zelf nog niet zo door heeft. Hij heeft het licht gezien en is geweldig enthousiast bezig al die dingen te ontdekken die onze bijzondere hobby in zich heeft. Zo werpt hij al, zonder enige cursus of certificaat, als een gedegen crack zijn (ok, nu nog even mijn) streamers her en der waarts. En, zoals ik al snel kon aanschouwen, met resultaat. Die roodwitte deed het wederom goed en bracht snoek aan de kant. Mooi om te zien. Mooi om mee te beleven. En met alle respect....nu even niet daarover.

Ook Marco verscheen op enig moment ter plekke en nam stelling in aan een mooie wetering. En hoewel Marco een zeer ervaren vliegvisser is onderscheidt hij zich door beduidend minder te lopen. Hij kan echt elke vierkante meter van een wetering uitkammen. Daar heb je geduld en doorzettingsvermogen voor nodig. En waar Marco ook gaat, hij weet zijn vissen te vinden. Of dat nu windes zijn, snoeken, vlagzalmen of pollakken. Het is hem om het even. En nog steeds knaagt de pijnlijke herinnering aan hem van de heilbot die paar jaar terug zijn #10 brak alsof het een droog takje was. En met alle respect....nu even niet daarover.

 

Tja, ik was er ook dus. En omdat de titel het al doet verraden gaat het nu eens om mijn vis van vandaag. Niet omdat ik zo’n goede snoekvisser ben. Want zowel Marco als Robert vingen ze ook. Maar wel omdat er vandaag precies één bijzondere snoek mijn kanariegele streamertje ontmoette. Niet eens van harte trouwens. De eerste kennismaking was een tikje met gesloten bek tegen mijn bindsel. Nauwelijks waarneembaar in het ietwat gekleurde water. Maar het trok wel mijn attentie. Na een paar worpen wederom zo’n niets zeggende schijnaanval. Ik besloot Robert erbij te roepen omdat het wellicht interessant was een streamer met een andere kleur aan deze vis te serveren. Dat wil soms helpen.

 

Terwijl Robert naderbij kwam wierp ik nog een paar keer in de richting van het eerder geopenbaarde onheil. Er volgde een best wel harde tik op de hengel waarna de lijn zich direct in beweging zette. Oei! De ervaring leerde dat dit wel een goeie vis moest zijn. De vis ging linksom en bleef onverzettelijk diep. Reden genoeg om ook Marco erbij te roepen. Die stond een flink eind verderop. Onder toezicht en aanmoediging van die twee begon een enerverende dril waarbij ik de snoek moest volgen. Die bleef maar gaan! Het duurde nog een hele tijd voordat we haar flank en staart zagen. De eerste taxatie was dat het toch wel een 90-er zou moeten zijn. Marco filmde het hele spektakel ondertussen met zijn telefoon.

 

Na verloop van tijd bleek de vis nog groter dan gedacht en betwijfelde ik of Robert zijn nieuwe schepnet dit wel zou kunnen beheppen. Zijn vorige net had ik al gebroken op een snoek die net iets meer dan 90 cm. Was, Met wat stuurmanskunst en uiteraard ook veel mazzel gelukte het toch de mega poldersnoek er in te krijgen. Wat een lel van een vis! Hoewel een relatief kleine kop toch een machtig groot lijf. Groter dan ik ooit eerder heb mogen landen aan een streamer. Ik heb een stip op de blank van mijn hengel die de magische meter aangeeft. Maar deze vis ging er dik aan voorbij. Zou ie dan groter zijn dan die van twee jaar geleden? Toen was ik hier ook met Hans W. en mocht ik het genoegen hebben er samen eentje van 1.04 de kant op te krijgen. Samen ja. Een grote snoek vang je met je maatjes. En het voelt alsof je ‘m beiden hebt gevangen. Dat gevoel deelden we nu touwens met z’n drieën.

 

 \

Maar goed, na meten, en voor de zekerheid nameten bleek deze vis 1.12 te zijn. Ongekend groot voor klein polderwater. En ja, mijn PR. Voor wat dat waard is. Ik vis niet om mijn PR te verbeteren. Elke snoek vind ik, nog steeds, mooi om te belagen, te haken en te landen. Het is misschien daarom waarom ik het spelletje nog steeds mooier vind dan de resultaten. En waarom mij de polder zo ligt. Het kunnen aanwerpen van een vis en de vis op zicht te kunnen zien toegrijpen is voor mij het ultieme aan snoekvissen. En de polder leent zich daar in het bijzonder voor. En dat is waarom ik niet uitkijk baar een nog grotere snoek. Nee. De polder, wat gelijk gestemde vismaatjes, een thermos met koffie komen eerst. En laat a.u.b. Marco of Robert de volgende grote vangen! Ik zal graag de camera pakken om het vast te leggen. En natuurlijk ben ik reuze trots op m'n vangst !

 

erikdenoorman

 

 

 

Iemand op een snoek zetten

 

Ik kom in mijn vliegvisleven ook regelmatig met mensen in aanraking die nog maar net begonnen zijn. Dat is altijd leuk want er valt zoveel te leren. Iets wat niet over gaat naarmate je langer vliegvist trouwens. Zelf heb ik veel van wat ik nu weet en doe te danken aan anderen. En daarom vind ik het niet meer dan logisch om op mijn beurt ook weer anderen een stukje verder op pad te helpen. Zo was het vandaag de beurt aan Bobby. Hij vliegvist nog geen jaar en heeft de ambitie om er veel meer uit te halen dan dat er nu voor hem in zit. Zijn karakter is blijkbaar zo dat hij in beginsel het zelf wil uitzoeken. Dat is een mooie eigenschap maar het kent beperkingen. Het gelukte hem namelijk niet om er, eigenhandig, achter te komen hoe je nou een snoek vangt op de streamer. Daarover hadden we het op een dag via de facebook chat. Nu kun je daar veel over chatten natuurlijk. Maar beter is het om eens mee te gaan en het te ervaren.

 

Vanmorgen togen we de polder in. Een (te) straffe wind uit de verkeerde hoek en veel teveel zon voorspelden niet veel goeds. Dat zou jammer zijn want ik had hem min of meer de garantie gegeven dat we er eentje zouden gaan pakken. In een zij-wetering begonnen we. En warempel….er volgden aanbeten! Bijna beschaamd moest ik de eerste haken. Een heel beste ook nog eens. Ik liet Bobby de vis landen. Dan had ie in elk geval het voel gehad hoe een snoek zich op een vlieghengel gedraagt. We konden de vis netjes landen, onthaken en terug zetten.

 

Een eindje verderop gebeurde het dat een andere snoek zich meermalen op onze streamers stortte. Zonder de streamer echt goed te pakken. Toen we na diverse pogingen op het punt stonden de vis maar te laten voor wat die was haakte Bobby de vis toch nog. Euforie ten top ! geen grote vis. Maar toch. De ban was gebroken.

 

Ook ik ving nog een nette snoek. maar toen Bobby even later, op de zelfde wetering, een veel grotere haakte en kon landen was de dag helemaal gered, De missie was geslaagd. Bobby had in paar uur tijd meer geleerd en ervaren dan je via een chatbox kunt overbrengen. En dat is gaaf om te doen. Ook ik kijk dan ook terug op een zeer geslaagde visdag met bijzonder fraai resultaat. Neem ook eens iemand mee zou ik zeggen. En zet hem op een mooie snoek!

 

erikdenoorman

Niet veel dingen in de huidige vliegviswereld zijn gratis. Uiteraard hoeft dat ook niet altijd. Maar waar het kan moet je het doen. Zo dachten en denken ze er bij Traditional hengelsport in Utrecht over. Daarom voor het zoveelste jaar wordt er weer de geheel gratis les gegeven in het werken met diverse typen en technieken die komen kijken bij het tweehandige werpen. Iets om, als je dit ambieert met twee handen aan te pakken! In plaats van een certificaat om aan de muur te hangen kun je straks beter een mooie foto van een prachtige vangst laten pronken.

 

Oftewel: DE SPEY CASTING FRIENDS GAAN WEER BEGINNEN…

 

 

Zo omschrijft Ton het zelf: Tijdens deze dubbelhandige vliegwerplessen bereiden wij je voor op de zalm- of steelheadtrip die je waar dan ook gaat maken of misschien blijf je wel in eigen land op bijvoorbeeld roofblei of zeebaars.      

Wij pretenderen niets, behalve dat je het dubbelhandig werpen van praktijkvissers leert en daar als visser veel nut van kan hebben aan de rivier.

Wil je kennismaken met deze fascinerende tak van onze prachtige hobby, dan ben je van harte welkom.

 

 

 

 

Ben je een nieuwe deelnemer, dan s.v.p. vooraf aanmelden bij Traditional Hengelsport Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.  en vergeet bij deelname geen waadkleding mee te nemen.    

Voor meer info kan je bellen met 0302433696 of kijken op Facebook https://www.facebook.com/SpeyCastingFriends/?ref=profile_intro_card  of https://www.traditional.nl/vliegvissen/spey-casting-friends.aspx

 

Kortom, bedenk je niet al te lang en laat je de kneepjes van deze mooie werptechniek aanleren door no-nonsense ervaringsdeskundigen mensen die dus precies weten waar ze het over hebben. Behalve werpen kunnen ze ook fantastisch vissen. Van harte aanbevolen.

 

erikdenoorman

 

 

Als je ook eens op wintervoorn wil

Ten eerste moet je een stek weten te vinden waar ze zitten. Havens rondom het IJsselmeer en randmeren zijn er om bekend. Maar ook andere havens geven beschutting aan voorn van het grote water. Je treft ze o.a. aan de grote rivieren en ander groot water als bijvoorbeeld de Friese meren. Daar waar je in de winter de harde kern van vaste stok visser aantreft moet je zijn. Een kwestie van goed observeren dus. Het internet kan je erbij helpen.

Dan moet je een aantal dingen op orde hebben. Het gaat hier om het bevissen van grove blankvoorn die in de winter een beschutte plek zoekt. Daar kunnen exemplaren bij zitten van rond de 40 cm. Dat je er van rond de 30 cm. zult vangen is zeker niet uit te sluiten. Kogelronde en bere-sterke vissen die je hengel in een hoepeltje kunnen trekken en stevig partij geven. Je hengel zou goed een 9 foots #2 of #3 kunnen zijn. Bij harde winde zelfs een #4. Want ook dan moet je nauwkeurig en veilig je nimfen kunnen presenteren tussen de bootjes en andere obstakels als lantarenpalen, huizen en wat er niet meer te vinden is in een haven. Denk daarbij ook even aan de omstanders die je graag bezig zien. Dikwijls staan ze zomaar ineens daar waar je ze eigenlijk niet wil. Stoor je niet aan ze. Ze horen bij deze visserij. Een gezellig praatje kan helemaal geen kwaad.

 

Goed, als gezegd een lekker licht hengeltje dus. Daarop een gewone drijvende lijn. Een drijvende WF lijn is er verreweg het meest geschikt voor. Je knoopt er géén gewone leader aan. Om de nimfen goed te laten afzinken is het beste om gewoon een flink eind dunne nylon te nemen. Gewone nylon 9 die je op klossen van 100 meter of meer kunt kopen in de witvishoek) met een dikte van 12 tot 14/00 is daar prima voor. Aangezien je verreweg de meest keren de voorn tegen de bodem zult treffen is het goed te weten dat je de waterdiepte x 1,25 aan lengte dient aan te houden. Je lijn zinkt namelijk niet loodrecht naar beneden maar onder een bepaalde hoek. De afstand tussen de onderste nimf ( ik vis met telkens 2 nimfen) en de beetverklikker is dus langer dan de waterdiepte. Zwemt de vis hoger dan kun je de lengte inkorten door bijvoorbeeld je beetverklikker naar onderen te verschuiven. Beetverklikkers zijn er in soorten en maten. neem er in elk geval eentje die je goed kunt zien en die te verschuiven is. Bedenk dat hoe groter zo'n ding is des te meer luchtweerstand die heeft. In enkele uitzonderlijke gevallen zwemt de vis dicht onder de oppervlakte. Dan volstaat een standaard getrokken leader wel prima. Vaak zie je overigens dat dit het geval is net tegen de tijd dat het donker wordt gebeurt.

 

 

Nimfen voor deze visserij moeten in elk geval zinken. Wees terughoudend met te zware nimfen. Zonder dat je het merkt zinken ze zo hard dat ze in plaats van door het water ook door het bodemslib worden getrokken. Onzichtbaar voor de beoogde vis. En dat is natuurlijk niet wat je wilt. Dus kraaltjes…. Prima. Denk indien nodig ook eens aan glaskralen dan. Maar ook zonder een kraaltje zijn prima vangende nimfjes te maken die licht verzwaard zijn met lood of koperdraad. Het havenstokje is er een mooi voorbeeld van. Een dergelijk nimfje zinkt wat langzamer af en heeft onder water wat meer beweging dan een dieptebommetje. De keuze van de nimfen is erg persoonlijk. Wat in elk geval overeen komt is het formaat. Dat zal in de meeste gevallen tussen haakmaat 12 en 16 liggen. Over het algemeen voldoen red tags, fluor en hazenhaarnimfjes prima. Maar laat ook hier gerust de fantasie de loop nemen.

 

Als je je hengel hebt opgetuigd, je lijn voorzien van paar mooie nimfjes en je beetverklikker hebt afgesteld kan het beginnen. In tegenstelling tot de vaste stok vissers moeten wij de vis zoeken. Wij maken immers geen aantrekkelijke voerplek om ze te lokken. Het wordt dus dikwijls lopen geblazen om een school vis te vinden. Als je op een plek na pakweg 10 worpen nog geen enkel leven hebt waargenomen ga dan gewoon een stukje verderop. Inwerpen, rustig laten afzinken en gevarieerd binnestrippen is dan de werkwijze. Op enig moment zal je vis treffen. Niet als je er uren op één plek gaat staan wachten. Aanbeten zijn doorgaans zeer overtuigend. Je beetverklikker schiet weg. Dan is het een kwestie van rustig de haak zetten. Gaat je beetverklikker tergend langzaam onder dan is het meestal bodemvuil en moet je de beetverklikker wat naar beneden schuiven. Flauwe aanbeetjes duiden vaak op van die minibaarsjes.

 

 

Praktische winterhaven dingen zijn o.a. het bij je hebben van een langstelig schepnet. Maar al te vaak sta je op een kade en is het beslist niet mogelijk een kilo plus voorn aan 12/00 naar boven te takelen. Een ander ding is dat je even moet weten waar je noodzakelijk sanitaire handelingen kunt verrichten. Dat kan meest van tijd niet zomaar midden in een dorp. Waar ik vis is een gezellig café waar ik dat combineer met het bestellen van een gehaktbal of een kop koffie. Qua kleding dien je er voor te zorgen voldoende laagjes om je lijf te hebben. Je staat vaak stil en daardoor wordt je eerder koud dan dat je beweegt. Zorg er in elk geval voor dat je rug en je nek warm blijft. Als je het dáár koud krijgt kun je beter stoppen en de warmte opzoeken. Als het echt koud is heb ik altijd zo’n handwarmertje bij me. Even de hand in de zak (na ze afgedroogd te hebben met een zo’n mini handdoekje) en je kunt er weer tegen aan.

 

erikdenoorman

VVV (vliegVisVideo) kijken 

 

Ik ken Cornelis al een heel poosje. Vanaf dat ze er waren stroopt hij het internet af naar nieuwe video's over vliegvissen. Je kunt het zo gek niet bedenken of hij heeft er weer eens eentje gevonden die ik nooit eerder zag. Of het nu opnamen zijn uit ons eigen landje of uit de rest van de wereld......Cornelis heeft er een neus voor. Behalve kijkplezier kunnen dergelijke video's ook nog eens leerzaam zijn. 

 

Cornelis (rechts op de foto) samen met Marco, Henk en ik in Canada, Toen de waadpakken nog van neopreen waren. Hadden we maar videobeelden van die trip he. Als voorbereiding hadden we overigens gekopieerde VHS videobanden van Lenni Waller verslonden.

 

https://www.facebook.com/groups/468947016577168 

 

Wil je niet zelf avonden lang op het internet surfen maar dit soort video's als het ware á la carte voorgeschoteld krijgen dan moet je zeker deze facebooklink eens aanklikken. Er gaat letterlijk een wereld voor je open. 

 

Veel kijkplezier 

 

 

erikdenoorman