Walden-pond

Dubbele balletjes

 

Marc Z. zette me op het spoor hiervan door me er twee op te sturen (totaal 4 balletjes dus ja). Een karper aasje van hertenhaar dat vreselijk veel plezier kan geven in het voorjaar en de zomer. Want hoe spannend het is om aan de oppervlakte azende karper te belagen weet ik sinds een paar jaar ook. En als ze dan je balletje(s) opslurpen en je weet de haak te zetten volgt er dikwijls een zeer enerverende dril. Inmiddels ben ik er een beetje aan verslaafd geraakt en heb ik zelfs zo’n mega schepnet aangeschaft en een eenvoudig onthaakmatje. Niet zelden is er op deze manier zelfs meer te vangen dan de notoire boillie visserij.

 

 

Deze manier van vliegvissen is dus eigenlijk niet het vliegvissen zoals het ooit bedacht is. Het komt dichter in de buurt als je i.p.v. deze bolletjes met een nimf zou vissen. Dat is wat moeilijker maar kan zeer zeker wel. Vooralsnog houd ik het op deze hertenharen balletjes die je, vrij eenvoudig, ook in een dubbele uitvoering kunt maken. Je hebt er hertenhaar voor nodig, een langstelige haak, een stevige karperhaak en een stukje nylon. Het binden gaat zoals je op de foto's kun zien. Succes alvast.

 

 

Op een willekeurige langstelige haak zet je telkens een toef hertenhaar op tot aan het haakoog. Knip er een mooi bolletje van.

 

Knip de haakbocht weg en knoop een stukje nylon aan het oogje. Het geheel bevestig je daarna stevig op een karperhaak.

Op de karperhaak vervaardig je dan het tweede bolletje hertenhaar.

 

erikdenoorman

                                                                                          

Leuk is het om weer een groot deel van mijn oude website terug te hebben. Hierbij een vlieg van de week van 18 jaar geleden met de originele tekst en foto's!

 

Eastern lake bugger  

 

Als vlieg van de week dit maal een bugger. In de uitvoering zoals hij gepresenteerd wordt ook wel (onder intimi) bekend als de Eastern lake bugger. Een bugger is een kleinere streamer die zeer breed inzetbaar is.

Hij imiteert visjes, garnaaltjes, leeches en zelfs grote nimfen ( zoals de damselfly). In feite alle roofvis kun je op deze zeer bewegelijke streamer pakken. Maar ook kopvoorn en winde hebben reeds meerdere malen belangstelling getoond in deze eenvoudig te maken hap. In het kader der toenemende roofblei-meldingen zeker een streamertje dat je m.i. beslist moet hebben. Laat me direct weten als je d’r eentje op vangt !

 

 

Cornelis op Eastern lake met 1 van de 97 forellen - Eastern lake buggers in de succesvolle olive/zwarte uitvoering

 

De Eastern lake bugger is dus in feite een familielid uit de, in Amerika ongekend populaire Woolly bugger serie. Het patroon is weer eens net zo eenvoudig als effectief. De gekozen materialen hebben betrekking op de olive groene variant. Maar intussen is een geheel wit exemplaar een ware topper voor makreel en zeebaars gebleken aan de spuisluis in IJmuiden. Variëren met kleur heeft, zoals ik niet vaak genoeg kan zeggen, vrijwel altijd ongekende mogelijkheden in zich.Met andere kleuren mag u het ook een bugger noemen maar dan vervalt het magische voorvoegsel “Eastern lake” Cornelis, Marco, Henk en ik vingen op een halve zondag 97 maatse wilde regenboogforellen tussen de 13 en 17 inch op vooral dit streamertje in het Canadese Eastern lake.Als je dat niet gelooft kunnen wij ons dit voorstellen. Je begrijpt dan waarschijnlijk ook niet waarom we nog steeds nazorg genieten. Deze bugger is zeker ook op Oostvoorne en in het Veerse meer een regelrechte killer. En dat is heel wat dichterbij dan Canada.

 

  • Zet een langstelige streamerhaak 8 of 10 in de vise en zet een sterke fluororanje binddraad op. Eventueel kan je ook nog een lood of koperdraad verzwaring op de haaksteel zetten.

 

  • Zet een toefje zwarte maraboe op als staart (iets langer als de haak mag best) en fixeer stevig.

 

  • Bindt een zwarte hanenhackle aan de punt in ( eerst de fibers naar de schacht van de veer strijken ) en daarna een stukje van circa 10 cm. Olijfgroene chenille.

 

  • Wikkel een lijfje van de chenillie tot circa 4 mm. Van het haakoog en bindt af. Restjes wegknippen.

 

  • Wikkel de zwarte hanenhackle nu richting haakoog en fixeer. Restjes wegknippen.

 

  • Knip uit een gootsteenkettingkje een tweetal oogjes en zet die, kruislings met de binddraad wikkelend goed vast. Nu begrijp je meteen waarom je een stevige binddraad moet hebben.

 

  • Zitten de oogjes goed op hun plek dan een fraai kopje wikkelen en paar keer goed aflakken.

 

Het hoeft geen betoog dat deze streamer op allerlei manieren te manipuleren is. Ik denk dus vooral aan kleurstelling. Witte marabou, zwarte marabou, zwarte chenille, zwarte binddraad, glitterspul, speciale messing diablo oogjes, een ribbing, geen oogjes, grizzle hackle of ander kleurige hackle enz. enz. Ook grotere en kleinere exemplaren binden vergroten de vangstradius van dit op zich heel onnozel ogend buggertje. Hoe je ‘m moet vissen spreekt voor bijna voor zich. Met rukjes dus. Je zult met verbazing zien hoe levendig dit streamertje oogt in het water. Afwisseling in rukjes doet vangen dus varieer gerust eens. Dat geldt voor elke streamer trouwens. Wil je echt eens wat anders bindt ‘m dan met een muddlerkopje en vis ‘m aan een zinkende of intermediate lijn. Wedden dat je dan wat bijzonders hebt ! Nog een allerlaatste tip dan. Last van staarthappers ? Pardoes inkorten die staart !!

 

Hoek flyfishing/tying copyright 2002

 

Streamer met wiggle tail 

 

 

De moderne streamerknoper schuwt nimmer het werken met nieuwe materialen.  Zo ook niet de uitdagend wiebelende staartjes van rubberachtig materiaal.  Eerst nog gewoon in een soort van halve maan geknipte exemplaren, nu ook met vervaarlijke karteltjes en holografische UV glimmers. En ondanks dat ik er persoonlijk de noodzaak niet van in zie is het toch leuk er eens mee aan de slag te gaan. Paar jaar terug deed ik dat al met zelf uit regenpakken geknipte staartjes ( zie foto hierboven) . Nu dan een keer met die staartjes uit de winkel. Want ook dit soort streamers prikkelt de snoek tot een aanbeet.  Waar zo'n wiggletail zich, naar mijn bescheiden inzien, onderscheidt aan andere streamers is het effect in (zeer) troebel water waar de snoek het niet zo zeer van zicht maar vooral van trillingen moet hebben. 

 

Ik heb intussen moeten ervaren dat de staartjes minder lang mee gaan dan mijn bindsels en maak mijn wiggle streamers nu zo dat ik het staartje eenvoudig kan vervangen als het aan vellen geknaagd is door de snoeken. Tevens kan ik eenvoudig veranderen van kleur als dat wenselijk is. Door de staartjes aan een speldwarteltje te knopen en die aan een lus op de haak te klikken heb je dit resultaat tamelijk eenvoudig bewerkstelligd. Kijk gerust even mee op de foto's hieronder. En eh ja.... dat kraaltje heeft geen nut. Maar 't ziet er wel heel profi uit he ! tongue-out

 

 

 

 

Niet echt High tech dus. Er is één ding dat ik je nog wil meegeven. Zorg dat het materiaal dat je op de haak hebt gezet zo min mogelijk, liever helemaal NIET,  in aanraking komt met de wiggletail. Is dat wel het geval dan zal de actie van die tail beduidend minder zijn dan wanneer die vrij kan bewegen. 

 

erikdenoorman 

Steenvliegjes maken

 

 

 

Er zijn nogal wat patroontjes bekend voor het imiteren van steenvliegen. Vooral de vervaarlijke nimfen genieten een terechte belangstelling van veel binders. Maar ook zijn er tal van patronen bedacht om het volwassen insect na te bootsen. Ik heb er diverse van geprobeerd maar val toch steeds weer terug op dit patroontje. Gewoon omdat het goed in de buurt komt van hoe het echte insect er uit ziet en het relatief eenvoudig te binden is. Vaak zijn dat voorwaarden waardoor een patroon lang in mijn belangstelling en dus gebruik blijft. Er zijn best wel veel soorten steenvliegen. Van hele kleintjes, zoals de Needle Fly tot echt knoeperts. De meeste soorten zijn bruinachtig van tint maar er zijn ook uitzonderingen zoals de fraaie Yellow Sally die, je raadt het al, geelachtig van kleur is.

Om steenvliegen te binden zoals hier bedoeld heb je wat dunne foam nodig, wat grote hackleveren van een haan en een, voor de hackle geschikte mooie bruine (saddle)veer van een haan. Het binden gaat zoals je op onderstaande foto’s kunt zien. Ik koos voor een haakje 12.

 

 

Strip de fibers van twee hanenhackleveren. Dit worden zowel de staart als kopsprieten straks. Zet een haak (1,5 lang) in je vice en breng de sprieten op zoals afgebeeld. De dunne kant aan de zijde van het haakoog. Knip de sprieten daarna op de gewenste lengte.

 

 

Knip een stripje foam af en zet dat achter op de haak, net boven de haakbocht. Wikkel van het foam een mooi lijfje.

 

 

Pak nu wederom een grote hackleveer en breng de fibers naar achteren waardoor een dekvleugel ontstaat. Zet de vleugel op de haak en houdt deze zo lang dat de staartsprieten nog zichtbaar zijn.

 

Als laatste breng je een schikte veer op om een mooie hackle te wikkelen. Pas op dat je bij het afbinden de sprieten aan de voorkant niet weg knipt!

 

erikdenoorman

(ultra) light snoek streameren 

 

Ik kreeg onlangs een email van iemand die nog maar net een jaartje toegetreden was tot het gilde der notoire zwiepers. Hij had voldoende kundige mensen in zijn omgeving om hem het werpen en binden bij te brengen. En dat had intussen tot mooie resultaten geleid. Voorn, baars en een enkele roofblei waren tot dusverre de gescoorde soorten. Maar, zo liet hij weten, een snoek vangen op de vliegenhengel zou ook geweldig zijn. Hij bezit één hengel. Een #5-6. Nu hoor ik je al roepen, da's veel te licht om mee te snoeken. Maar is dat nou echt zo? 

 

Dat je ook snoeken van dit formaat pakt op juist klein aas lijkt vreemd. Toch is het echt zo! Dit exemplaar werd zelfs op een red tag nimf maat 10 gevangen. Niet alleen dat was bijzonder. Dit alles op een 9 foots #3.

 

Als je er van uit gaat dat kunstaasvissers, zonder dat ook maar iemand dat gek vindt, snoek belagen met ultra lichte spinhengeltjes met een werpvermogen van tussen de 5 en 10 gram, 16/00 nylon en een spinnertje, dan mag je veronderstellen dat dat ook met een relatief lichte vliegviscombi moet kunnen. Zo lang de hengel maar in staat is een vis van formaat, in dit geval een snoek, netjes uit te drillen en onder het net te brengen is een pittige  #5-6 helemaal geen slechte keuze. Je moet alleen wat aanpassingen doen. Voor de duidelijkheid; ik ga er hier niet vanuit dat men ermee op groot water op jacht gaat naar louter meter plussers. Nee gewoon de huis tuin en keuken snoek zeg maar. 

Qua drilvermogen mag een pittige #5-6 geacht worden voldoende body in te zetten om een fatsoenlijk formaat snoek de wil op de leggen. Laten we eerlijk zijn. Zo heftig is de dril van een snoek nou ook weer niet..... Als je de onderlijn niet al te dun kiest, denk dan aan 1,5 meter 30/00 of dergelijke, kun je ruim voldoende druk op de vis uitoefenen om de dril niet nodeloos lang te laten duren. En ja, je materiaal laat dan een prachtig krom gebogen hengels zien natuurlijk. Maar er zal niks breken. Je moet wel even durven om de juiste krachtsverhoudingen te herkennen en toe te passen. En het zal je wellicht verbazen, dat mag best wat power zijn. 

 

Ook deze prima Dragontail streamers zijn niet prettig te werpen op een lichte hengel. Als ze nat zijn belasten ze zo'n hengel zo erg dat zelfs breuk kan ontstaan.

 

Wat de keuze van streamers aangaat heb je wel wat beperkingen hoor. Een streamer met een dubbele zonkerstaart is nog maar nauwelijks fijn te werpen. Dragontails en zo vallen direct af omdat ze zoveel water opnemen dat je er zelfs deze hengelsetting op zou kunnen breken. Maar listig gebonden streamers met schaars toegepast materiaal kunnen wel degelijk. Ze laten zich fijn werpen en geven, eenmaal te water, een voortreffelijke actie. En daar gaat het volgens mij, en de snoek,  om. 

 

Een streamer binden voor een #5-6 combi is wat gecompliceerder omdat je met dingen rekening moet houden. Maar met het juiste materiaal, common sense en doorzettingsvermogen zal het je zeker lukken een passend antwoord te vinden. De hierbij getoonde en praktijk bewezen blauwe streamer heeft nogal wat materiaalsoorten in zich. De staart is van holografische glitter. Het lijfje van blauw/zilveren glitterchenille, verder is er zowel blauwe bucktail, polar fox, nayat, grizzlefiber en holografische body glitter in verwerkt. 

De groene variant is iets eenvoudiger uitgevoerd maar daarom niet minder effectief. De polar fox en de grizzlefiber ontbreken bij dit exemplaar. Beide exemplaren zij tussen de 13 en 15 cm. lang. Maar weet dat ik ze zelfs nog kleiner (10 cm.) maak.

Ervaren snoekvissers weten dat snoek, ja ook soms heel grote exemplaren, op sommige momenten alleen maar belangstelling toont voor klein aas. Dat is in de polder herkenbaar wanneer je ze heel actief ziet azen en er om de haverklap kolken en weg sprintende visjes waarneembaar zijn. Daarom heb ik altijd wat kleinere exemplaren bij me. Je weet het immers maar nooit! Ultra light snoek streameren kan dus prima. Probeer het gerust eens! 

 

 

erikdenoorman