Walden-pond

Deep en emergent Sparkle Pupa                                                      

 

 

Twee vliegen dit maal. Of, eigenlijk ééntje. Het betreft een sparkle pupa. Een pop imitatie dus. Oorspronkelijk bedoeld als imitatie van een caddislarve cq pop in de problemen. ( bron: The Anglers Sedge - Taff Price ) Een behoorlijk deel van de stijgende poppen komt niet uit. Het insect blijft “verstrikt” zitten in haar omhulsel en wordt dientengevolge een makkelijke prooi voor de azende vis. Het zal gerust zo zijn. Zelf denk ik dat de vissen er sowieso een aantrekkelijk hapje in zien. Feit is dat met de drijvende (deep) en de stijgende/drijvende (emergent) versie soms heel mooie vangsten te maken zijn. Ook als er eendagsvliegen hatchen kan ik je uit eigen ervaring meedelen. Nadat ook ik deze vlieg op een goeie dag ontdekte en ging binden heb ik ‘m overal waar ik kwam getest. Voor wat betreft de Nederlandse en buitenlandse mogelijkheden is er overdag’s goed voorn, winde, forel en vlagzalm te vangen met de zinkende versie en kan de drijvende prima resultaat opleveren in de late uurtjes van een mooie zomeravond. Het simpel te maken vliegje heeft iets buitengewoon vangerigs over zich. Iets wat ik soms heb bij het alleen al zien van bepaalde kunstvliegen. Het is een gevoel dat niet uit te leggen is maar dat dikwijls juist bleek te zijn aan het water. En daar gaat het natuurlijk om.  

 

 

 

Ik zal beide patronen behandelen zodat je straks zowel de drijvende als de zinkende versie kunt inzetten. 

 

 

Eerst de deep sparkle pupa dan maar. Dit is dus de zinkende versie.

 

 

1)            Zet een natte vlieghaak ( maat 18 t/m 12 ) in de vise en zet een bruine binddraad op. Verzwaar de haak daarna met lood of koperdraad.

 

2)            Bindt een toefje antron is en laat dit voorlopig even naar achteren wijzen.

 

3)            Breng nu een groene, bruine, beige rusty orange (najaar !) dubbing aan op ¾ van de haaksteel.

 

4)            Splits de antron in tweeën en vouw deze beide toefjes één voor één langs de flank van de vlieg terug naar voren en fixeer met de binddraad.

 

5)            Nu aan weerskanten wat pootjes van patrijs of dergelijke aanbrengen.

 

6)            Alvorens af te hechten nog een klein toefje dubbing tussen pootjes en de kop van de vlieg aanbrengen ( een pauwenbaardje mag/kan ook ). Whip-finishen en lakken.

 

 

 

Dan de Emergent sparkle pupa. Deze versie drijft of “hangt”in de waterfilm.

 

 

1)            Zet een droge vlieghaak ( maat 16 t/m 10 ) in de vise en zet een bruine binddraad op.

 

2)            Zet nu een toef antron net boven de haakbocht op. De ene helft wordt het staartje. 

 

3)            Breng nu op ¾ van de haaksteel een groene, bruine, beige rusty orange (najaar !) dubbing aan.

 

4)            Vouw nu de andere helft van het antron langs weerszijden van de flank naar voren en zet deze vast met de binddraad,

 

5)            Maak van paar punten van hertenhaar een klein dekvleugeltje boven op het lijfje.

 

6)            Ten slotte een klein toefje dubbing ( een pauwenbaardje mag/kan ook ) aanbrengen tussen de vleugel en het haakoog. De vlieg afhechten met een whip-finish.

 

Vis beide creaties als respectievelijk nimf (dead drift ) en droge vlieg op een dunne leader. SUCCES !!!

 

 

 

erikdenoorman

  

Nep broodvlok 

 

Ik vraag me soms af waarom ik het doe. Maar daar heb ik nog steeds geen goed antwoord op. Het na binden van maiskorrels, trouvitpallets broodvlokken/korsten etc. is eigenlijk niet mijn ding. Niet dat ik purist ben of zo. Want met het zelfde plezier pak ik op een mooie zomeravond mijn matchhengel en ga ik in gezelschap van een blikje ECHTE mais op zeelt of karper vissen in mijn achtertuin. Toch heeft het blijkbaar iets intrigerends want elk jaar doe ik toch weer een poging hier aan mee te doen. Misschien wel door de machtig mooie foto's van reusachtige karpers de die Kerssies telkens maar weer presenteert in de media.  

 

 

Het roze spul lag als eerste op mijn deurmat. Direct kon je al zien dat dit materiaal iets heeft toch? Snel volgden er meerdere kleuren.

 

Hoe dan ook. Het Eggstreme materiaal dat ik toegezonden kreeg van Remon (Dutchflies) vroeg er gewoon om. Eerder had hij me al eens de roze versie toegezonden. Nu bezit ik ook wit. geel, wit en bruin. Toch maar aan de slag gegaan dus. Met name die witte leek me spannend! Binden kun je het nauwelijks noemen. Het is meer het spul om een geschikte haak heen wikkelen. Om het toch nog een beetje te laten smoelen koos ik voor een wit gele variant. Hieronder kun je zien hoe dat gaat. 

 

 

 

Tja, het is echt een kwestie van het materiaal om een geschikte haak heen wikkelen.

 

 

 

Uiteraard heb ik ze aan de gebruikelijke veldtest onderworpen. Niets leuker dan dat een ‘vlieg’ rechtstreeks vanaf de vice naar het viswater gaat. Het heeft iets verwachtingsvols. En de verwachting kwam uit. Na de vis gelokt te hebben met wat echte broodvlokken wierp deze imitatie broodvlokken er tussen. Onbehandeld zinken ze al vrij snel langzaam naar onderen.  Dat bleek een succes. Want de windes waren erg voorzichtig met het pakken van de drijvende vlokken. Deze variant, die zo'n 20-30 diep op hen af stroomde werd gretig gepakt. Zowel de witte als de wit/gele leverde een fraaie vis op. Daarna was de rust dusdanig verstoord dat ik maar huiswaarts keerde. Tevreden, dat zeker! 

 

 

 

Erikdenoorman 

F22 vlokreeftje

 

Ik vind de Gamakatsu F22 een heel fijne haak om een vlokreeftje op te binden. Een kreeftje is geen insect maar wel een in veel water voorkomend mini garnaaltje dat je zowel in zoet brak als zout water kunt aantreffen. Er zijn meerdere soorten en formaten van. Ik kies niet voor de wetenschappelijke aanpak maar voor een bindmethode die de lading denkt. Ervaringen en vangsten zijn voor mij het bewijs dat je de plank met dit exemplaar zelden mis slaat. Deze kreeftjes zijn immers grauw van kleur ( zandkleurig, grijs, olive, bruinachtig) niet al te groot (haak 8-10-12) en wemelen van de pootjes en sprietjes.

 

Die gegevens hebben ertoe geleid dat mijn succesvolle vlokreeftimitatie gemaakt kan worden van ruige dubbing, een olieachtig dekschildje, een grizzle veertje en een kromme haak. Precies, de F22. Maar een gewone caddis haak kan ook hoor. Die haak wordt, om het afzinken te bevorderen, wel verzwaard met enkele slagen dun looddraad.

 

 

Nadat je de looddraad op de haak gezet hebt maak je van grizzle fibers een staartje zoals op de foto. Dan zet je een stukje 16./00 nylon en een stripje van ca, 4/5 mm brede folie op.

 

 

Maak een lijfje van ruige dubbing, mooi is het als te twee kleurtjes gebruikt. Als dat klaar is breng je de folie over het lijfje heen en zet dat vast bij het haakoog. Restanten kun je uiteraard weg knippen.

 

Met het stukje 16/00 nylon rib je het garnaaltje. daarna kun je met een dubbing naald de dubbing er nog wat uit pulken.

 

Het eindresultaat nadat ie even in een kopje water ondergedompeld is geweest om het levendige effect wat beter te tonen.

 

Vlokreeftjes kun je inzetten op diverse soorten vis. Ik heb er o.a. voorn, winde, (zee)forel, pollak (!) baars, makreel en fint mee gevangen. Ik vis het kreeftje telkens met een kort rukje binnen. Daarna weer even laten afzinken en wederom zo’n kort rukje. Maar ook een passief aangeboden vlokreeftje dat op de wind of het tij afdrijft kan soms genadeloos hard gepakt worden.

 

erikdenoorman

Snelbinder van de week 48

 

Dit is een bijgewerkte versie van de eerder op mijn website ( maar door een hacker verdwenen) serie vliegen die bedoeld was en is voor beginnende binders. Zowel de manier van binden als het gekozen materiaal zijn laagdrempelig. De serie was destijds zeer succesvol. Naar bleek niet alleen voor de beginners. Ik heb de originele tekstbestanden weer gevonden en zal regelmatig een snelbinder uit de archieven halen om nogmaals, nu met betere foto's, online te zetten. Veel bindplezier en inspiratie!

 

Recycle buzzers

 

Het vissen met buzzers, muggenlarven dus, is moeilijker dan je denkt. Deze tamelijk statische, maar zeer spannende, manier van vliegvissen kan echter zeer effectief zijn op forelreservoirs. Sommigen hebben het zelfs tot een ware kunst verheven. Er is een hoge mate van concentratie voor nodig. Vooral de opbouw van de, vaak lange, leader en het werpen ermee vergt kunt en vliegwerk maar is zeker goed mogelijk. In groot Brittannië is deze viswijze op stilstaand water groot geworden en je hoeft er de Flyfishing and Flytying maar op open te slaan om er steevast één of meerdere reservoirpatroontjes van dergelijke buzzers in te vinden. En daar zitten vaak zeer fraaie kunstwerkjes bij waarbij een grote diversiteit aan bindmateriaal aan te pas komt.

 

Wat veel buzzers gemeen hebben is dat ze een glad en dun lijfje hebben met een dikker kopje (thorax). Ze zijn vaak geribd met een contrasterende kleur en hebben een opvallend horizontaal ‘streepje’ dat door de thorax loopt. Dit streepje stelt het in ontwikkeling zijnde vleugeltje voor en werkt waarschijnlijk ook als een tricker voor de vis. Ook dat streepje is in een of meerdere afwijkende kleuren. Omdat een buzzer zo dun mogelijk moet worden gebonden is het vrijwel onmogelijk een looddraad verzwaring op de haak toe te voegen. Om het te compenseren zijn er wel patroontjes waar een kleine goudkraal, soms zelfs onzichtbaar, in verwerkt is. Maar aan een lange dunne leaderpunt zal het gladde nimfje, zij het langzaam, wel degelijk goed afzinken.

 

Plastic tasjes zijn er in alle kleuren, maten en diktes. Je zult als snel een geschikt exemplaar vinden.

 

Als je eens wat buzzers wilt binden maar er de spullen niet voor in huis hebt dat kun je eens leuk gaan experimenteren met ordinaire plastic boodschappentasjes. Samen met wat soorten tinsel en een potje lak maak je op een eenvoudige manier  goed vangende buzzers. Je hebt nodig: 2 stripjes van 3-4 mm plastic, wat glitter en blanke (nagel)lak.Op de foto’s kun je zien hoe je deze eenvoudige maar goed vangende buzzer kunt binden.

 

 

Zet een stripje plastic en een stukje dun glitter achter op de haak. Wikkel er een dun lijfje van en rib het dunne glitter daar omheen.

 

  

Zet hierna het tweede stukje plastic op de haak. daarmee ga je de iets dikkere thorax mee wikkelen.

 

 

Breng aan weerskanten van de thorax de stukjes glitter naar het haakoog en bind de buzzer daarna af. Met de lak werk je de buzzer mooi glad af.

 

Het resultaat zal er uiteindelijk zo gaan uitzien en is ruim voldoende om een mooie forel tot een aanbeet te verleiden.

 

erikdenoorman

Craftfur prooivisje

 

Dat roofvis kleine vis eet is een open deur intrappen natuurlijk. Vliegvissers bedienen zich, als het om imitaties van prooivis gaat, met streamers. Ze zijn er in ontelbare soorten en maten. Sommigen ervan lijken in het geheel niet op een echte prooivis. Neem alleen al de bonte kleuren waar we onze snoekstramers mee maken. Door hun beweging en actie weten ze toch rovers tot een aanbeet te verleiden. Maar niet altijd. Soms moet een prooivis echt op een vis lijken. In enkele gevallen zelfs precies op het visje dat de rover die dag op zijn menu heeft staan. Al het andere wordt dan gewoonweg genegeerd. Kleur en formaat dienen dan zo exact mogelijk benaderd te worden en bovendien moet het dingetje ook nog zoveel mogelijk bewegen als de echte.

Gelukkig is het maar zelden dat het in alle details moet kloppen. Maar als je dan toch eens streamers gaat maken, maak er gerust eens wat met in je achterhoofd het beoogde prooivisje voor jouw water en omstandigheden. Mijn craftfur imitatie is grove imitatie van een klein prooivisje dat je vrij algemeen in zoet en zout water tegen komt. Glimmend, beetje transparant, grijs/zilverkleurig en opvallende oogjes. Zou zowel een alvertje, spiering, haringachtige als een klein voorntje kunnen voorstellen. De keuze om o.a. Craftfur te gebruiken zal er voor zorgen dat in het water dit 'visje er bewegelijk uit 'gaat zien.

 

Craftfur, wat roze/rode dubbing en wat UV dubbing zijn, samen met twee plakoogjes, het benodigde bindmateriaal. De eenvoudige bindstappen zie je op onderstaande foto's. Het exemplaar dat ik hier als voorbeeld maakte is bedoeld voor zout water en daarom op een zoutwaterhaak ( maat 8) gebonden.

 

 

Maak van de roze/rode dubbing, net voor de haakbocht een bolletje. zet daarna aan de bovenkant een toefje grijs craftfur op.

 

 

Hierba aan de onderzijde een toefje UV materiaal opzetten. Herhaal het opzetten van craftfur en UV tot je bij het haakoog beland.

 

Nu resteert alleen nog het opplakken van de oogjes en het kopje even in de epoxy of bug bond zetten

 

erikdenoorman