Walden-pond

Van ballonnetje naar buzzer

 

Wat witte antron, rood koperdraad, rode dubbing en een ballonnetje zijn dit keer de ingrediënten.

 

Je ziet het niet zo heel vaak meer dat er met latex wordt gebonden. Vroeger werd het vaak gebruikt om mooie lijfjes voor nimfen van te maken. Het is op de een of andere manier uit de belangstelling verdwenen. Wil je het toch eens proberen dan kan een feestballonnetje je het bruikbare bindmateriaal verschaffen. Je treft ze overal aan, in allerlei kleuren, diktes en formaten. En het kost geen drol. Uiteraard is het enorm elastisch zodat je maar een klein stripje nodig hebt om er mee aan de slag te gaan. Ik presenteer je dit keer een buzzer. Mooi voor op de forellenvijver maar ook in de polder. Tegen het riet gevist aan een deels ingevette leader een heuse attractie voor o.a. fraaie ruisvoorn. Wist je dat er ook grote karpers mee gevangen worden trouwens ? Het binden gaat zoals op de foto’s afgebeeld.

 

 

Zet je binddraad op en bind een stukje rood koperdraad op. Knip een reepje van de ballon af en zet dat eveneens op de haaksteel.

 

 

Maak van het stripje ballon een mooi lijfje en rib dat vervolgens met het rode koperdraad. Heb je geen rood koperdraad dan gewone koperdraad gebruiken.

 

 

Nu een stukje witte antron haaks op de haak opzetten en inbinden. van de dubbing maak je een thoraxje waarna je de antron kort afknipt.

 

Eventueel een drupje bugbond of dergelijke aan de bovenkant van de thorax aanbrengen en laten harden onder het UV lampje.


erikdenoorman

Mylar garnaal

 

Er zijn heel wat patronen in omloop om een imitatie van een garnaal neer te zetten. Logisch want het wemelt er van in zout water. Van superklein tot imposant groot. En dan ook nog eens in zowat alle denkbare kleuren. Maar ondanks die kleuren zijn de meeste soorten toch in min of meerdere mate doorzichtig. Ze worden gegeten door enorm veel vissoorten. In ons eigen land worden ze voornamelijk ingezet bij het vliegvissen op zeebaars. In het buiteland kun je ze ook heel goed gebruiken voor o.a. pollak, koolvis, kabeljauw, zeeforel, makreel enz. enz.

 

Marco weet het al langer dan vandaag. Pollak slaat een garnaaltje beslist niet af!


Veel garnalenpatronen zijn voor een beginnende binder tamelijk complex om te maken. Zoals jullie van me gewend zijn koos ik ook nu weer voor een eenvoudiger variant. Maar wel eentje die het goed zal doen bij het bevissen van zoutwater rovers. Het meest opvallende is het stukje schuin afgeknipte Mylar tube. Deze tube, met een doorsnede van 10 mm. Wordt straks het lijfje van de garnaal waar ook de oogjes opgeplakt zullen worden.

 

Wat je verder nog nodig hebt zijn wat grizzle fibers (bijv. craftfur), wol, lange synthetische dubbing, watervaste viltstift en bugbond (of dergelijke). Ik koos voor de rode kleur. Maar door zelf je materiaal aan te passen zijn ze in meer kleuren (en maten) te maken natuurlijk. Denk hierbij ook aan bruin, grijs en zandkleurige exemplaren. Voor de tropen mogen ze beslist vrolijker zijn! Op de foto’s zie je de bindstappen.

 

 

      

Maak van de grizzle fur de kenmerkende sprieten voor de garnaal. Daarna zet je schuin onder de sprieten de dubbing op.

 

 

Het tapse lijfje van de garnaal is eenvoudig van breiwol te maken. Verwijder de binddraad, schuif de mylar over het lijfje en zet de binddraad weer op om de mylar vast te zetten.

 

 

Achter op het mylar lijfje laat je aan weerskanten een dikke druppel bugbond vloeien die je meteen laat harden. Met stift maak je de oogjes zwart.

 

 

Met stift kun je, desgewenst, nog een kleurenpatroontje aanbrengen. Hierna is het zaak de mylar meerdere keren stevig in de lak te zetten.

 

Als alles goed is gegaan is het eindresultaat zoiets geworden. Opvallend is dat ik ze ook regelmatig voor enkele Belgische vissers bind. Bijzonder is dat zij ze met succes inzetten bij het bevissen van snoekbaars op brak water. Het is maar dat je het weet. Succes in elk geval met deze Mylar garnaal!

 


erikdenoorman

Hoezo red tag nimf?

 

Als er nog maar één vlieg was waarmee je mocht vissen dan zou het voor mij ongetwijfeld de red tag zijn. Zowel de droge, de natte en, vooral de nimf hebben me in de loop der decennia al zo veel vis opgeleverd dat ik zou duizelen als het aantal ooit eens zou horen. Grappig is te weten dat het niet eens de originele naam is die de bedenker, Mr. Martyn Flynn uit Worcestershire (UK), aan deze vlieg gaf. Want in oorsprong heette deze toen nog onbekende bestseller “Worcestershire Gem”. We praten dan over het midden van de 19e eeuw. De vlieg was oorspronkelijk bedacht als wondervlieg voor de vlagzalm. Pas nadat de vlieg op de één of andere manier in Australië terecht was gekomen en daar, met name in Tasmanië,  heel goed werkte op de forel gingen de locals ‘m daar Red Tag noemen. Dat was zo rond 1920. Een vlieg met geschiedenis dus.

 

 

Een ouderwets grote ruisvoorn is niet vies van een red tag nimf! En ook dit jaar weten de windes ze meer dan te waarderen.

 

Dit is wel de grootste vis, netjes in de punt van de enorme bek gehaakt, die ik 4 jaar terug, op een redtag nimf ving

 

Van het oorspronkelijke droge vlieg patroon ontstonden al spoedig varianten. Natte vliegen, zeeforelvliegen en op enig onbekend moment ook dus de red tag nimf. Ik denk dat vrijwel iedere vliegvisser, waar ook ter wereld, wel eens met een red tag variant gevist heeft. Het internet staat er bol van. Nog steeds zijn ze succesvol. Oók op Nederlands water zoals de polders en zelfs de grote rivieren. Voorn en winde vinden ze kennelijk heel aantrekkelijk. Maar ik ving er ook baars, snoekbaars, brasem, roofblei en een enkele snoek mee!

 

 

 

 

Dat je met het nimfpatroon vrijwel eindeloos varianten kunt maken is zowel voor beginnende als gevorderde binders telkens weer een uitdaging. Hoewel het staartje van een red tag in oorsprong rood is kun je hier al diverse kanten mee op door de kleur te veranderen. Je kunt er ribbing van rood koperdraad, een extra staartje van fazant, een geknepen body van floss of een hackletje aan toevoegen om ze zo jouw eigen Red…….. nou ja……. Tag mee te binden. Ga er gerust eens lekker voor zitten en leef je uit.

 

erikdenoorman

Paraloop super pupan

 

 

Deze vlaggen zijn er verzot op !

 

De originele super pupan is een Scandinavische vlieg met grote vangkracht en een even zo groot handicap. Je ziet ‘m niet. Het ding is zo plat als een dubbeltje (voormalige munt uit mijn jeugd en dunner dan de huidige 10 eurocent). Er steekt nog geen millimeter boven het turbulente wateroppervlak uit, zelfs met een geoefend oog is het vliegje nauwelijks te volgen. Nou werd ik op de Flyfair ineens geïnspireerd door Henk H. , a.k.a. Kermit, met zijn paraloop techniek. Want die heeft hij als geen ander onder controle. Om het nog aantrekkelijker te maken stuurde Marco H. me nog eens, via Facebook ( FLY TYING RdB & HH ), een voorbeeld van een super pupan die op deze wijze was gebonden. Dat was dus al eens bedacht. Ik had er in elk geval nog niet eerder kennis van genomen. En hoewel ik het vliegje aldaar, net als mijn imitatie ervan, optische gezien niet echt fraai vind geloof ik absoluut in de vangkracht ervan. Ik ging ermee aan de bak. Het tweekleurige lijfje, waar volgens mij de herkenning voor de vis in schuilt, ligt mooi in de waterspiegel en de kuif zorgt ervoor dat er zwemmende pootjes worden geïmiteerd en dat de zichtbaarheid vergroot wordt. Nagemaakt dus. dat is wat anders dan gejat of gestolen. nee, alle hulde aan de bedenker van deze techniek en de toepassing op de legendarische super pupan. Vandaar dat ik ‘m toch maar eens aan jullie presenteer. Voor vlagzalm een aanrader pur sang. Ook paraloop geknoopt. De bindwijze gaat, bij mij althans, als volgt.

 

 

Zet boven de haakbocht een lus 25/00 nylon, een stukje gele borduurzijde en een zwarte hanen hackleveer op met een gele binddraad. maak van de zijde een lijfje op 3/4 van de haaksteel.

 

 

Van zwarte dubbing maak je een thorax op het resterende deel van de haaksteel. Hierna de hackle om de nylon lus wikkelen.

 

 

De nylon lus over het lijfje trekken en bij het haakoog vast binden. De restanten weg knippen en afbinden.

 

Het resultaat oogt wellicht niet fraai maar is dodelijk effectief in handen van mensen die weten wat deze vlieg aan vangkracht heeft. Laat 'm gerust draggen aan je leader. je zult zien dat er juist dan mooie aanbeten volgen. Hou het wat betreft kleur variaties simpel. bruin, zwart, olive. Meer zeg ik niet........veel plezier!

 

erikdenoorman

 

Drie keer bruin voor een krats

 

Het zijn eigenlijk stiften waarmee je beschadiging op meubels een beetje zou kunnen camoufleren. Al heb ik er weinig vertrouwen in. Maar drie tinten bruin, en nog watervast ook voor een krats kon ik niet laten liggen bij de SoLow in Utrecht Overvecht. Leuk om er bijvoorbeeld van die prefab vleugeltjes mee te kleuren. Mooi gemêleerd en net echt. Al vraag ik me beleefd af of een vis de bovenkant van een sedge ook ziet vanuit haar positie.

 

Na wat kleurwerk en bindwerk heb je snel een vangende vlieg. En ondanks dat ik sedges liever van hertenhaar bind zal ik ‘m er van de zomer toch eens op knopen. Oh ja, als underwing heb ik een veertje CDC gebruikt om zowel het drijvermogen op te waarderen als wat bewegelijkheid aan het geheel toe te voegen.


erikdenoorman